Menu

     Wybór języka
Wybierz język

English Polish Romani

     Twoje IP
3.89.87.12

 Zapytanie ofertowe

News

Zapytanie ofertowe odnośnie dwumiesięcznika Romano Atmo

Wysłany przez admin_zrp dnia 20-03-2014 o godz. 08:39:46 (519 odsłon)
(Czytaj więcej... | Wynik: 0)

 Romowie warci poznania

News
Stowarzyszenie  „Jeden świat” z Poznania zaprasza do udziału w dwudniowych warsztatach pod nazwą „Romowie warci poznania”. Zajęcia odbędą się w dniach 31 marca - 1 kwietnia 2014 r. Nabór trwa do 24 marca. Udział mogą wziąć osoby interesujące się kulturą mniejszości romskiej i chcące poznać ją bliżej w kontekście nierówności społecznych, a także pracownicy PCPR-ów, straży miejskiej, organizacji porządkowych, kadra nauczycielska i studenci.

Uczestnicy warsztatów będą mieli szansę przygotować się do  pracy w środowisku różnokulturowym oraz przezwyciężyć barierę w kontaktach z inną kulturą. Warsztaty będą poruszały m.in. tematy takie jak: nierówności społeczne a stereotypizacja, kultura romska a polska czy kontakt między kulturą romską a polską. Formularz zgłoszeniowy dostępny jest na stronie internetowej stowarzyszenia „Jeden świat”.

Źródło: jedenswiat.org.pl

Wysłany przez admin_zrp dnia 17-03-2014 o godz. 10:03:16 (562 odsłon)
(Czytaj więcej... | Wynik: 0)

 Nomada nie pomoże Romom w sądzie

News
Jak podaje portal tvn24.pl 21 lutego Sąd Rejonowy we Wrocławiu odrzucił wniosek Stowarzyszenia na Rzecz Integracji Społeczeństwa Wielokulturowego Nomada o włączenie go do procesu Romów z koczowiska przy ulicy Kamieńskiego. Nomada chciała być stroną w procesie aby mieć możliwość zadawania pytań i składania wniosków do sądu. Proces rumuńskich Romów rozpoczął się w listopadzie 2013 roku, miasto chce eksmitować koczowników z zajmowanego terenu i proponuje im korzystanie z wrocławskich noclegowni. Szerzej zakrojona pomoc nie jest możliwa dopóki Romowie nie zalegalizują swojego pobytu w Polsce.

Źródło: tvn24.pl

Wysłany przez admin_zrp dnia 14-03-2014 o godz. 14:59:11 (563 odsłon)
(Czytaj więcej... | Wynik: 0)

 Raport OBWE

News
Raport z realizacji planu działania na rzecz poprawy sytuacji Romów i Sinti na obszarze OBWE


Plan działania na rzecz poprawy sytuacji Romów i Sinti na obszarze OBWE, przyjęty w Maastricht w 2003 r. określa kluczowe obszary polityki, w szczególności w zwalczaniu rasizmu i dyskryminacji, zapewnienia równego dostępu i szans dla Romów i Sinti w edukacji, zatrudnienia, mieszkalnictwie i służbie zdrowia, zwiększaniu udziału społeczeństwa oraz współpracy Romów i Sinti w sytuacjach kryzysowych i post-kryzysowych. ODIHR, poprzez swój Punkt Kontaktowy ds. Romów i Sinti, jest uprawniony do pomocy państwom uczestniczącym w realizacji planu działania oraz do okresowego przeglądu sytuacji Romów i Sinti, a także do współpracy z partnerami OBWE w celu poprawy tej sytuacji. W związku z tym, w roku 2013 powstał raport do oceny dotychczasowych postępów w realizacji planu działania.

Raport ten analizuje poczynione postępy, a także wyzwania i trendy, które pojawiły się lub zintensyfikowały w ciągu ostatnich pięciu lat, a także w jaki sposób wpływają one na  wdrażanie przez państwa uczestniczące polityki Romów i Sinti.

Raport odzwierciedla aktualne wydarzenia i trendy w poszczególnych krajach oraz - w sprawie realizacji zobowiązań - dostarcza przykładów z państw uczestniczących. Jest to drugi z kolei tego typu raport. Podobnie jak w pierwszym raporcie, sprawozdanie czerpie odpowiedzi od  uczestniczących państw w formie  kwestionariusza ODIHR.

Jak wynika z raportu w ciągu ostatnich pięciu lat, znaczna ilość podmiotów zintensyfikowała  swoje działania, w zakresie  poszukiwania lepszych polityk i podejść do poprawy warunków, tak jak przewidziano w planie działania z 2003 roku. Plan działania OBWE politycznie wiąże wszystkie 57 państw uczestniczących, niezależnie od tego, czy są to państwa członkowskie UE czy kraje mające przystąpić do UE.

Raport podzielony został na osiem rozdziałów. Każdy z nich rozpoczyna się tematyczną analizą ciągłych wyzwań, nowopowstałych tendencji, a następnie prezentacją działań podejmowanych przez państwa uczestniczące i obszarów priorytetowych oraz potrzebnych zaleceń. Raport ocenia realizację każdego obszaru planu działania stosując kategorie pozytywnych zmian, widocznych postępów, przełomów, braku zmian i negatywnych tendencji.

Realizacja planu działania

Dla Romów, z Romami: wszechstronne strategie Romskie

Z raportu wynika, że państwa uczestniczące osiągnęły etap, na którym polityka romska została znormalizowana, zwiększenie finansowania UE w celu realizowania strategii i działań Romów, zwłaszcza w nowych  krajach członkowskich UE lub państw, które chcą przystąpić do UE. W ciągu ostatnich pięciu lat, znaczna liczba państw uczestniczących zintensyfikowała swoje działania.  Wprowadzono  nowe polityki i środki w celu poprawy sytuacji Romów i Sinti. Obecnie jest więcej polityk, instytucji i instrumentów finansowych dostępnych  do zwalczania szerokiego zakresu problemów wielu Romów i  populacji Sinti.

Zwalczanie rasizmu i dyskryminacji

Przestępstwa i incydenty wobec Romów i Sinti, Romowie i policja

Mimo pozytywnych zmian twórcy raportu nadal zauważają, że odnotowywana jest niepokojąca liczba przestępstw i aktów nienawiści wobec Romów. Wciąż ma miejsce mowa nienawiści, oraz doniesienia o złym traktowaniu Romów przez policję. Powodów takiej sytuacji jest wiele, m.in. rozszerzenie UE skłoniło wielu Romów i ich rodzin do poszukiwania lepszych warunków życia, co spowodowało negatywne nastawienie i reakcje w krajach docelowych. Skrajnie prawicowe partie w niektórych krajach traktują Romów jak kozły ofiarne, w trudnych sytuacjach wykorzystują nastroje anty-romskie, negatywne stereotypy utrzymują się również w niektórych mediach. W raporcie czytamy też, że społeczeństwo obywatelskie informuje o wielu przypadkach złego traktowania Romów przez policję w krajach uczestniczących (zwłaszcza podczas eksmisji, akcji policyjnych). Policja miała działać na rzecz poprawy sytuacji ludności romskiej. Czynnikiem utrudniającym działania w tej dziedzinie są napięcia zaistniałe miedzy Romami a policją, spowodowane częściowo przez brak wzajemnego zrozumienia, zaufania.

Rozwiązywania problemów społeczno-gospodarczych

Sytuacja mieszkaniowa i życiowa

Według raportu w tej dziedzinie zmiana jest bardzo pozytywna. Niektóre kraje, w tym Polska, osiągnęły  widoczny postęp w zakresie poprawy sytuacji mieszkaniowej Romów. Jednakże w wielu krajach nadal brak jest dostępu do infrastruktury, dochodzi do dyskryminacji w systemach społeczno – mieszkaniowych, segregacji mieszkaniowej, istnieją warunki stwarzające zagrożenie dla zdrowia. W odniesieniu do eksmisji, prowadzi to do jeszcze gorszych warunków życia, utrwalając tę lukę oraz marginalizację społeczności romskich. Twórcy raportu stwierdzają, że w przyszłości główne kroki należy podjąć w odniesieniu do uregulowania statusu wielu osiedli romskich, które są obecnie nielegalne. Zauważono, że jest to często powtarzana dyrektywa, w której nastąpiły niewystarczające działania. Ustalenie mechanizmów długoterminowego wsparcia dotyczących  zmiany i warunków życia, jest warunkiem koniecznym.

Opieka zdrowotna

Z raportu wynika, że pomimo wzrostu liczby projektów i programów w zakresie opieki zdrowotnej, nie ma w tej kwestii wielkich zmian. Problemem pozostają przypadki dyskryminacji w dostępie do usług zdrowotnych oraz tragicznych warunków zdrowotnych, w szczególności imigrantów romskich. W kilku państwach po rozszerzeniu romskich programów zdrowotnych odnotowany został postęp. Większość mediatorów zdrowia to kobiety, które stały się ważnym zasobem społeczności działającym  w celu  ułatwienia dostępu do usług opieki zdrowotnej wśród Romów.

Jak czytamy w raporcie, analfabetyzm, niski poziom edukacji, marginalizacja, ubóstwo i wykluczenie społeczne w dalszym ciągu powodują pogorszenie rezultatów zdrowotnych Romów. Dyskryminacja i brak osobistej identyfikacji, w tym aktów urodzenia, szczególnie utrudniają im dostęp do usług zdrowotnych. Równy, sprawiedliwy i powszechny dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej - niezależnie od możliwości finansowych - powinien być priorytetem w celu zmniejszenia niesprawiedliwości w zakresie świadczeń zdrowotnych wśród społeczności wykluczanych. Romowie w niektórych przypadkach nadal cierpią na choroby (najczęściej gruźlicę) związane ze złymi sanitarnymi warunkami życia.

Edukacja, począwszy od wczesnego dzieciństwa, ma kluczowe znaczenie dla rozwiązywania i pokonywania niektórych negatywnych praktyk, takich jak wczesne małżeństwa, ciąża. Wysiłki podejmowane przez romskie kobiety w celu sprzeciwienia się tym praktykom powinny być wspierane przez rząd.  W raporcie podkreślono konieczność zrozumienia potrzeby ciągłości działań opieki zdrowotnej, w celu osiągnięcia trwałych rezultatów. Niedobory budżetowe w tym obszarze mogą być kompensowane przez zwiększenie wykorzystania funduszy strukturalnych w państwach członkowskich UE i innych środków wsparcia w tych krajach, których celem jest przystąpienie do UE.

Bezrobocie i kwestie gospodarcze

OBWE zauważa, że inicjatywy i działania podejmowane przez państwa uczestniczące w celu zwiększenia szans na zatrudnienie i zapewnienie miejsc pracy oraz możliwości zarobkowania dla Romów stanowią pozytywną zmianę w tym okresie sprawozdawczym. Pozytywne zmiany są zauważalne również w kwestii zatrudnienia. Programy zatrudniania Romów podejmowane przez państwa uczestniczące, głównie poprzez dofinansowywanie mediatora zdrowotnego, szkolnego oraz asystentów, ekspertów romskich zatrudnionych w urzędach, znacząco przyczyniły się do pozytywnych zmian.

Brak umiejętności i  doświadczenia u wielu Romów potęguje praktyki dyskryminacyjne. W tym kontekście, inicjatywy i działania podejmowane przez państwa uczestniczące, aby zwiększyć szanse na zatrudnienie i zapewnienie miejsc pracy i możliwości zarobkowania Romów należy uznać jako pozytywne zmiany. Jednocześnie jednak zauważono, że inicjatywy, w tym programy robót publicznych, nie były w stanie ograniczyć, w znaczący sposób, poziomu bezrobocia wśród tej populacji Romów.

Poprawa dostępu do edukacji

Z raportu wynika, że z punktu widzenia polityki, edukacja  Romów, w porównaniu do innych obszarów tematycznych, otrzymała wiele uwagi od organizacji międzynarodowych i rządów krajowych. Wszystko to wskazuje na widoczne postępy w edukacji, również w Polsce, jako priorytetu w polityce na rzecz poprawy sytuacji Romów i Sinti. Jak wspomniano w raporcie, w Polsce istnieją trzy różne programy stypendialne mające na celu wspieranie dzieci romskich. Stypendium dla szczególnie utalentowanych Romów, stypendium dla studentów romskich oraz stypendium dla uczniów szkół gimnazjalnych. W trakcie przeglądu omawianego okresu rząd nadal prowadził praktykę integracji Romów i Sinti na początku edukacji. Programy stypendialne na różnych poziomach edukacji stały się również bardziej powszechne, wraz z pozytywnymi  działaniami, takimi jak kontyngenty na uniwersytetach dla uczniów romskich.

Podkreślono, że główne wyzwania nie zostały jeszcze pokonane, nie nastąpiła żadna zmiana w dostępie do lepszej jakości edukacji dla dzieci Romów i Sinti. Nadal zauważalna jest segregacja w szkołach. Dzieci w takich szkołach otrzymują wykształcenie o najniższej jakości, co zniechęca je do kontynuowania nauki. Wysnuto wniosek, że postanowienia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka powinny być wykorzystywane do prowadzenia reform państwa w tej dziedzinie. Prowadzono wiele programów mających na celu zapobieganie porzucaniu szkoły przez dzieci romskie, podniesie frekwencji, jak również oferowanie możliwości zatrudnienia. W większości państw uczestniczących, wzrost liczby dzieci romskich uczęszczających do szkoły podstawowej był zauważalny po stworzeniu programów mediacyjnych, chociaż wzrost osiągnięć w nauce został uznany za niewielki. W raporcie podkreślono, że postępy edukacyjne dzieci romskich i osiągnięcia powinny być w centrum uwagi zarówno dla rodziców romskich jak i nauczycieli.

Zwiększanie udziału w życiu publicznym i politycznym

Autorzy raportu zauważają, że podczas gdy poziom uczestnictwa Romów w życiu publicznym i politycznym jest podobny do poprzedniego okresu oceny, pozytywne zmiany można zaobserwować w państwach uczestniczących, w których zostały wprowadzone zmiany lub nowe przepisy. Nową zmianą na lepsze jest tworzenie w niektórych krajach rad mniejszości romskiej jako ciał doradczych, reprezentujących interesy Romów. UE zwróciła się o utworzenie punktu kontaktowego w każdym państwie członkowskim dla realizacji strategii na rzecz Romów, w rezultacie, władze nominowały nie tylko takich przedstawicieli, ale również ustalone zostały mechanizmy konsultacji lub grup roboczych, gdzie wcześniej nie istniały żadne. W niektórych państwach uczestniczących, w których mechanizmy istniały, zostały wzmocnione.

Z dokumentu wynika, że niewielki udział Romów w życiu politycznym jest nadal spowodowany niskim wykształceniem. W tym celu muszą zostać podjęte przez państwa uczestniczące konkretne działania mające na celu ochronę i wzmocnienie prawa kobiet i mężczyzn do udziału jako wyborcy i kandydaci w wyborach lokalnych i krajowych,  zapewnienie specjalistycznego szkolenia Romów w pracy w administracji publicznej oraz w radach mniejszości.

Kryzysowe i pokryzysowe sytuacje

Raport OBWE ukazuje, że rozwój wydarzeń w odniesieniu do Romów i społeczności aszkalijskich i egipskich po zakończeniu konfliktu w regionie Bałkanów Zachodnich wskazują oznaki postępu. Rządy tego regionu przyjęły strategie Romów, plany działania i programy instytucjonalne w zakresie ochrony zdrowia i edukacji. Misje OBWE były zaangażowane w prace nad tymi strategiami i monitorowały ich realizację. Skażone ołowiem obozy dla uchodźców wewnętrznych (IDP) zostały zamknięte, a programy na rzecz poprawy warunków życia w obozach dla uchodźców są dostępne. W całym regionie Bałkanów Zachodnich długoterminowe rozwiązania dla przesiedleńców wewnętrznych i uchodźców są nadal potrzebne zwłaszcza dla tych, którzy żyją w nieformalnych osiedlach w celu zapewnienia odpowiednich rozwiązań mieszkaniowych. Po ponad dziesięciu latach wypierania, powrót do miejsca pochodzenia nie jest już opcją dla wielu przesiedleńców wewnętrznych i uchodźców. W związku z tym państwa uczestniczące muszą zwrócić większą uwagę  na zniesienie przeszkód w dokonywaniu zwrotu mienia oraz do zdobywania dokumentów stanu cywilnego, które mają negatywny wpływ na proces powrotu. OBWE podkreśla, że deklaracja z Zagrzebia, na którą zgodzili się  uczestnicy z regionu Bałkanów w 2011 roku musi być przestrzegana przez mocne działania i ściślejszą współpracę w celu rozwiązania  przypadków nieudokumentowanych Romów, Aszkali i Egipcjan oraz w celu zmniejszenia ryzyka bezpaństwowości.

Raport OBWE to dogłębna analiza sytuacji Romów i Sinti na obszarze OBWE, stanowiąca przejrzysty obraz okresu  z lat 2003-2013.  OBWE przejrzyście wylicza dokonane w tym okresie postępy i nakreśla obszary, które powinny zostać dopracowane w przyszłości.

Wysłany przez admin_zrp dnia 10-03-2014 o godz. 10:11:37 (729 odsłon)
(Czytaj więcej... | Wynik: 0)

 Warsztaty tradycyjnych pieśni

News
Fundacja Korzenie zaprasza na warsztaty tradycyjnych pieśni Bergitka Roma (Cyganów Karpackich).

Prowadzenie: Teresa Mirga

15-16 marca Warszawa (Bemowskie Centrum Kultury)
Sobota zajęcia w godz. 13:00-16:00, w niedziele w godz. 11:00-14:00

22-23 marca Kraków (Siedziba Fundacji Św. Włodzimierza)
Sobota i niedziela  zajęcia w godz. 11:00 - 14:00

Liczba miejsc jest ograniczona. Szczegółowe informacje i rezerwacje: fundacjakorzenie@wp.pl. Tel. 0-662565217

Źródło: Korzenie - Ośrodek Promocji Kultury i Sztuki Tradycyjnej, Kraków www.fundacjakorzenie.eu

Wysłany przez admin_zrp dnia 06-03-2014 o godz. 12:54:12 (593 odsłon)
(Czytaj więcej... | Wynik: 0)

 Program dla studentów

News
Central European University w Budapeszcie przyjmuje wnioski do programu edukacyjnego (RGPP) dla absolwentów romskich na rok akademicki 2014-2015.

Program rozpocznie się we wrześniu 2014 roku i potrwa do połowy czerwca 2015. Jest to intensywny  dziewięciomiesięczny program  dla studentów, którzy będą mogli starać się o miejsca  na anglojęzycznych studiach na CEU oraz na innych uczelniach.

RGPP program jest finansowany przez fundację VELUX, Biuro Inicjatyw na rzecz Romów, OSF oraz Fundusz Edukacji Romów.

Termin nadsyłania zgłoszeń: 13 kwietnia 2014

Potrzebne kwalifikacje:
- wykształcenie wyższe, najlepiej w dziedzinie nauk społecznych  lub humanistycznych,  studia ukończone  do lipca 2014 roku;
- zainteresowanie ukończeniem nauki na poziomie  uniwersyteckich studiów podyplomowych;
- średnio zaawansowany poziom znajomości języka angielskiego;
- chęć do nauki w międzynarodowym i wielokulturowym środowisku;
- ambicje, by stać się orędownikiem zmian oraz wzorem do naśladowania w swojej społeczności oraz poza nią.

Składanie wniosków:
- wypełniony formularz w języku angielskim;
- CV (w języku angielskim),z wyszczególnionym  wykształceniem  oraz doświadczeniem  zawodowym(wymienić), zaangażowanie w kwestie związane Romami(wymienić);
- list intencyjny w języku angielskim;
- zeskanowane kopie, kserokopie dyplomu, zaświadczenie o ukończeniu studiów lub zaświadczenie z informacją, że studia zostaną ukończone do lipca 2014 roku, z tłumaczeniem na język angielski(jeśli jest to możliwe);
- list polecający  od profesora uniwersyteckiego  lub  swojego pracodawcy  najlepiej w języku angielskim, jednak jeśli nie jest to możliwe akceptowane będą listy napisane w języku ojczystym;
- ponadto, zalecane jest posiadanie  drugiego listu polecającego  z  uznanej organizacji romskiej.

Formularze do pobrania oraz pozostałe informacje dostępne są pod adresem: http://rap.ceu.hu/node/39602

Wysłany przez admin_zrp dnia 28-02-2014 o godz. 11:48:10 (634 odsłon)
(Czytaj więcej... | Wynik: 0)

 Apel polskich Romów w sprawie wydarzeń na Ukrainie

News
Od prawie trzech miesięcy na Ukrainie trwa ostry konflikt polityczno - społeczny, który został spowodowany niepodpisaniem przez władze tego kraju z prezydentem Wiktorem Janukowyczem na czele dawno zapowiadanej umowy stowarzyszeniowej z Unią Europejską. Przez ostatnie tygodnie kilkakrotnie dochodziło na tym tle do gwałtownych starć zwolenników integracji Ukrainy z Europą. Jednocześnie towarzyszyły im rozmowy prowadzone wielokrotnie w celu porozumienia pomiędzy obiema stronami: partii rządzącej oraz ugrupowań opozycyjnych. Niestety, wydarzenia ostatnich kilku dni w ukraińskiej stolicy – Kijowie, a także kilku innych miastach Ukrainy całkowicie wymknęły się spod kontroli.

Stolica tego olbrzymiego i zamieszkałego przez wiele narodowości i wyznawców różnych religii kraju w Europie Środkowo-Wschodniej stała się areną tak brutalnych zamieszek, że ciężko je sobie wyobrazić ludziom w zjednoczonej Europie XXI wieku. W Kijowie zginęło już co najmniej kilkadziesiąt osób, a setki, jeśli nie tysiące zostało rannych. Jest to dla nas, mieszkańców Wspólnoty Europejskiej wręcz niewyobrażalne i karygodne, że demokratycznie wybrane władze europejskiego kraju zezwalają siłom bezpieczeństwa na używanie broni palnej przeciwko swym protestującym współobywatelom.

My Romowie, w Polsce, na Ukrainie i w innych krajach bardzo cenimy pokój i demokratyczne rządy państwa prawa. W zamierzchłej historii nasi przodkowie wielokrotnie doświadczali różnego rodzaju represji, prześladowań - z pozbawianiem życia włącznie - ze strony przywódców, stojących na czele dyktatorskich rządów. Nie możemy pojąć jak w XXI wieku przywódcy cywilizowanego zdawałoby się kraju, nie szanują życia ludzkiego swoich obywateli i łamią jedno z podstawowych praw, jakim jest wolność do zgromadzeń, strajków, do wyrażania swojej opinii, poglądów.

W ten sposób dają dowód na to, że nie rozumieją demokratycznych reguł sprawowania władzy, mimo, iż właśnie na ich podstawie zdobyli swą władzę. Zapominają o tym, że zostali niegdyś wybrani przez swoich rodaków, aby nie walczyć ze swoim narodem, ale mu służyć i razem, bez gniewu i stronniczości, troszczyć się roztropnie o dobro wspólne i o pomyślność wszystkich obywateli zamieszkujących Ukrainę bez względu na legitymację partyjną, kolor skóry, język czy wyznanie.

My Romowie, jesteśmy bardzo wyczuleni na prześladowania każdego narodu czy społeczeństwa. Tym samym apelujemy do władz Ukrainy, by na jej terenie skutecznie zapewniła wszystkim swym obywatelom poszanowanie praw człowieka i zasad demokracji oraz by już nie występowała przeciwko własnemu społeczeństwu i nie tylko słyszała, ale słuchała jego głosu. Ten głos wyraża obecnie tylko jedno żądanie: „dość już przelanej krwi, pora słuchać głosu społeczeństwa, od którego pochodzi każda władza państwowa”.

My, Romowie w Polsce jesteśmy cały czas myślami z naszymi romskimi braćmi i siostrami na Ukrainie, a także z całym narodem ukraińskim. W sposób szczególny solidaryzujemy się ze wszystkimi Ukraińcami mieszkającymi w Polsce i w innych krajach, którzy z wielkim niepokojem śledzą niewyobrażalną w dobie XXI wieku tragedię swoich rodaków oraz całej swojej Ojczyzny.

Na koniec chcemy gorąco zaapelować do wszystkich Romów na całym świecie, by solidaryzując się z tymi, którzy są prześladowani, którym dzieje się krzywda, sprzeciwiali się wszelkim aktom łamania podstawowych praw człowieka i stali na straży prawa oraz reguł państwa demokratycznego w każdym kraju, by były one powszechnie uznawane, przestrzegane i sprawiedliwie egzekwowane wobec każdego człowieka i każdej grupy społecznej przez władze różnego szczebla ustanowione w wyniku wolnych, demokratycznych wyborów.


Z poważaniem,

Roman Chojnacki

Prezes Związku Romów Polskich
z siedzibą w Szczecinku

Członek Komisji Wspólnej Rządu
i Mniejszości Narodowych i Etnicznych

Członek International Romani Union

Wysłany przez admin_zrp dnia 20-02-2014 o godz. 15:07:56 (622 odsłon)
(Czytaj więcej... | Wynik: 0)

 Historia a prawa człowieka: pamięć, edukacja i aktywizm

News
Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu we współudziale z warszawskim ośrodkiem popularyzującym historię najnowszą Karta oraz niemiecką fundacją Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość z siedzibą w Berlinie byli organizatorami konferencji poświęconej historii oraz prawom człowieka. Spotkanie trwające w dniach 24-26 stycznia bieżącego roku miało za zadanie odpowiedzieć na wiele bardzo ważnych pytań oraz wypracować koncepcje, które pozwolą na bardziej skuteczne łączenie nauczania historii oraz praw człowieka.

Na pierwszy rzut oka może się to wydawać zbędne, jednakże dochodzące do głosu w niemalże każdym zakątku Europy radykalne ruchy polityczne odwołujące się w swoich programach i hasłach do ksenofobicznych, rasistowskich, nacjonalistycznych treści przypominają nam, że wielu ludzi nie wyciąga z minionego procesu dziejowego żadnych wniosków, a często szuka źródeł i podstaw swojego działania w radykalnych ruchach politycznych, mających charakter skrajny i spychający podstawowe i elementarne prawa przysługujące każdemu człowiekowi jako prawa niezbywalne na zupełny margines lub wprost gwałcąc je. Prowadzi to do licznych nadużyć, przestępstw, które dotykają wielu ludzi przynależnych do różnorakich grup społecznych. Co chwilę słyszymy o przestępstwach i rozbojach na tle etnicznym, z radia, prasy, telewizji dobiegają nas wiadomości o pobiciach, gwałtach obcokrajowców, ludzi inaczej wyglądających, członków mniejszości narodowych.

Na ostracyzm i jawną dyskryminację narażona jest także mniejszość romska, która bardzo często doświadcza zachowań dyskryminujących, obejmujących swoim zasięgiem różne dziedziny życia – pracę, szkołę, dostęp do służby zdrowia i wiele innych. Wiele popełnianych czynów zabronionych prawem nie jest w ogóle zgłaszanych przez potencjalne ofiary, ze względu na bojaźń przed odwetem lub kolejnymi przykrymi zdarzeniami. Wiele z tych osób żyje w lęku o swoje własne życie, życie swoich najbliższych, dzieci, wnuków, dziadków. Konflikty na tle etnicznym jak i też łamanie podstawowych praw człowieka są w dalszym ciągu powszechne w nowoczesnym, podobno zmodernizowanym i nowoczesnym świecie.

Co jakiś czas wykorzystujące problemy społeczne radykalne ruchy polityczne kierują swoją wrogość wobec różnorakich grup społecznych, w tym najczęściej wobec mniejszości narodowych. Proces ten nie dotyczy tylko i wyłącznie mniejszości romskiej, która jest  według wszelkich badan najbardziej na nie narażona lecz także innych grup narodowych. Przykładów tych można mnożyć w nieskończoność,  niemniej można chociażby wymienić społeczności tureckie w Niemczech, grupy Algierczyków, Marokańczyków we Francji, środowiska Afroamerykanów w USA, lecz także  ten proces  działa w obie strony. Europejczycy ze względu na swoją przynależność religijną i wyznania są prześladowani i dyskryminowani w świecie arabskim i krajach muzułmańskich. Ciekawym jest przykład społeczności afroamerykańskich z USA, kiedy to pod koniec XIX wieku na skutek inicjatywy prezydenta Monroe powstał ruch mający za zadanie stworzenie państwa w Afryce dla prześladowanych Afroamerykanów lub tych,  którzy takowych prześladowań doznali. Pod koniec XIX wieku na kontynencie afrykańskim powstało państwo Liberia ze stolicą o nazwie Monrowia, na cześć inicjatora całego procesu - prezydenta Monroe. Zaczęły się wyjazdy tych, którzy wcześniej byli prześladowani na kontynencie amerykańskim. W nowej ojczyźnie mieli znaleźć nowe życie, wolne od uprzedzeń, stereotypów, wreszcie na pierwotnej ziemi, z której społeczność murzyńska się wywodziła. Co ciekawe, po niedługim okresie czasu ci, którzy byli prześladowani i którzy do lat 60 tych XIX wieku byli niewolnikami zaczęli prześladować i kierować zachowania nacechowane dyskryminacją w stosunku do miejscowej, rdzennej ludności Afrykanów. Historia więc odwróciła się na niekorzystną kartę i stronę. Stąd też ważne jest aby edukować i kształcić ludzi, aby z jednej strony uczyć ich o dziejach minionych by lepiej mogli zrozumieć świat, który ich otacza, a z drugiej strony wyrabiać w nich postawy aprobujące poszanowanie godności każdego człowieka, bez względu na ich przynależność narodową, etniczną, religijną, poglądy polityczne lub też inne przymioty, które mogłyby pozwolić na gwałcenie swobody i praw przypisanych każdej jednostce ludzkiej. Było to jednym z głównych zadań oświęcimskiego spotkania.

Po otwarciu konferencji przez dyrektora Międzynarodowego Domu Spotkań w Oświęcimiu Leszka Szustera, licznie zgromadzeni przedstawiciele ponad 30 organizacji pozarządowych, instytucji publicznych, szkół wyższych przystąpili do pierwszego panelu tematycznego spotkania. Na konferencji był także obecny przedstawiciel Związku Romów Polskich Andrzej Łuczak.

Pierwsza część spotkania zaczęła się od przedstawienia działalności i konkretnych projektów realizowanych przez poszczególne organizacje. Przedstawiciele Międzynarodowego Domu Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu opowiadali o roli nauczania historii oraz znaczeniu miejsc pamięci w procesie dydaktycznym na przykładzie  projektu „Prawa człowieka zaczynają się od praw dzieci i młodzieży”. Prezentacja i wystąpienie miały na celu poinformowanie uczestników o działaniach przypuszczanych przez oświęcimską instytucję w kierunku młodych pokoleń, najbardziej otwartych na wiedzę oraz podatnych na utrwalenie i zbudowanie pozytywnych postaw i poglądów oraz ewentualne ich skorygowanie.

W dalszej części swoje projekty prezentował ośrodek Karta upowszechniający wiedzę o historii XX wieku. Ten etap spotkania miał za zadanie omówienie roli źródeł historycznych i ich ograniczeń w edukowaniu o prawach człowieka na przykładzie podręcznika „Historia, a prawa człowieka” oraz projektu „Biblioteka miejscem edukacji  na rzecz praw człowieka”.

W drugiej części spotkania swoje działania przedstawiało stowarzyszenie Kampania przeciw Homofobii z Warszawy na przykładzie projektu „Berlin-Yogyakarta. Od hitlerowskiego terroru wobec osób homoseksualnych do praw człowieka dzisiaj.”

Po krótkiej przerwie obiadowej nastąpiła cześć warsztatowa spotkania, w której uczestnicy pracowali w grupach zadając sobie pytanie jak łączyć edukację historyczną z edukacją o prawach człowieka i na ich rzecz i w rezultacie wspólnie opracowując katalog dobrych praktyk. Warsztaty były prowadzone przez organizację Humanity in Action Polska oraz ośrodek Karta. Uczestnicy warsztatów mieli za zadanie pracując w kilku grupach  opracować wspólne pomysły na rzecz efektywnej edukacji dzieci i młodzieży oraz łączenia jej z nauką o prawach człowieka, często spychanych w polskich placówkach oświatowych na margines. W dalszej części spotkania poszczególne organizacje prezentowały organizowane i koordynowane przez siebie projekty uczące o historii i prawach człowieka. Teresa Grzybowska z Młodzieżowego Domu Kultury w Krakowie opowiadała o projekcie „Edukacja obywatelska – współpraca instytucji oświatowych i samorządu”, a Marzena Pogorzelska z Uniwersytetu Opolskiego opowiadała o projekcie „Unsung heroes”, czyli od Ireny Sendlerowej do innych nieznanych bohaterów. Drogi nauczania o Holokauście. W projekcie tym uczestniczyli Romowie z Opolszczyzny i Dolnego Śląska, miał on na celu edukowanie o holokauście i jego nieznanych nieodkrytych stronach, w tym także zagładzie Romów.

Po przedstawieniu projektów i krótkiej przerwie odbyło się ponadgodzinne wystąpienie przedstawiciela Związku Romów Polskich Andrzeja Łuczaka. Spotkanie miało charakter dyskusji w pierwszej części dotyczącej historii Romów na ziemiach polskich i takich aspektów jak ludobójstwo mniejszości romskiej w czasie II wojny światowej, problem dyskryminacji, obraz Romów w kinie i mass mediach, uprzedzenia, odbiór Romów przez uczestników spotkania i ich własne doświadczenia i kontakty z tą mniejszością. Przeważały opinie przychylne i pozytywne, a zgromadzeni goście wykazali się dużą wiedzą na temat poruszanej problematyki.

W drugiej części spotkania nastąpiła prezentacja projektu „Romskie ofiary nazizmu” realizowanego przez Związek Romów Polskich przy współudziale fundacji Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość z siedzibą w Berlinie. Prezentacji uważnie i z zaciekawieniem  przysłuchiwała się także przedstawicielka fundacji, obecna na spotkaniu pani Corrina Jentzsch. Projekt trwający 3 lata ma za zadanie niesienie pomocy romskim ofiarom nazizmu w Polsce. Zatrudnionych w ramach projektu 3 asystentów socjalnych pochodzenia romskiego ma za zadanie dotrzeć do 80 romskich beneficjentów oraz świadczyć na ich rzecz kompleksową pomoc w postaci załatwiania spraw urzędowych, załatwiania opieki medycznej i profilaktyki na rzecz Romów poszkodowanych przez nazistowskie Niemcy. Pomoc ta ma za zadanie także naświetlenie ogromu problemów starszych Romów, ofiar nazizmu niemieckiego i zainteresowanie nimi pracowników służb społecznych powołanych do niesienia pomocy i troski względem poszkodowanych, żyjących często w skrajnie ciężkich warunkach. Projekt zakłada także częściowa refundację leków i kosztów wizyt u lekarza dla beneficjentów objętych pomocą przez asystentów. Po ponadgodzinnym wystąpieniu prowadzonym przez przedstawiciela Związku Romów Polskich i żywej dyskusji wśród uczestników spotkania, dobiegł końca pierwszy dzień konferencji.

Drugi dzień spotkania poświęcony był różnorakim inicjatywom służącym ochronie praw człowieka. Narzędziem do tego była symulacja działania Międzynarodowego Trybunału Karnego przeprowadzona przez przedstawicieli Fundacji Krzyżowa. W dalszej części spotkania swoje prezentacje i ćwiczenia szkoleniowe i warsztatowe inicjowali  przedstawiciele warszawskiej fundacji Humanity in Action, poruszając problematykę osób niepełnosprawnych żyjących w Polsce, a następnie przedstawiając różnorakie sposoby aktywizacji młodych obywateli poprzez inicjatywę „Polska w teorii i praktyce – od oporu do solidarności, od transformacji do społeczeństwa obywatelskiego.”

Druga część dnia miała charakter debaty, w której uczestniczyli ludzie na co dzień, zajmujący się w  swojej praktyce zawodowej ochroną praw człowieka. Wśród zaproszonych gości byli m.in.:
- szef misji dyplomatycznej Tadeusza Mazowieckiego w latach 1993-1995 na Bałkanach organizowanej przez ONZ, wieloletni wykładowca akademicki prof. dr hab. Roman Wieruszewski z Instytutu Praw Człowieka Polskiej Akademii Nauk,
- prof. Zdzisław Mach z Instytutu Europeistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego,
- Alicja Białecka z Państwowego Muzeum Auschwitz Birkenau.

Całość dyskusji była moderowana przez panią dr Jolantę Ambrosewicz – Jacobs. Zaproszeni goście opowiadali o swoich doświadczeniach związanych z pracą na rzecz ochrony praw człowieka, a następnie odpowiadali na pytania licznie zgromadzonych uczestników debaty, co sprawiło, że dyskusja dobiegła końca na długo po planowanym jej finale.

Ważne jest aby spotykać się i rozmawiać na tematy ochrony praw człowieka. Wydarzenia, które możemy na bieżąco śledzić pozwalają nam zauważyć, że ludzie często nie wyciągają dostatecznych wniosków z przeszłości, która często miała charakter tragiczny. Negatywne procesy, takie jak dochodzenie do głosu skrajnych ruchów obywatelskich, politycznych lub też po prostu codzienne akty wandalizmu nie powinny mieć  miejsca.  We współczesnym świecie pełno jest miejsc, w  których na co dzień łamane są podstawowe prawa przysługujące każdej osobie. Karana jest przynależność religijna, poglądy polityczne, kolor skóry. Bardzo często powód może być każdy aby kogoś zgładzić lub skazać na wieloletni wyrok. Pozornie najbardziej cywilizowany kontynent europejski lub też szeroko pojęta cywilizacja Zachodu, także nosi w sobie zarzewie łamania praw jednostkowych – konflikty na tle etnicznym, akty wrogości wobec społeczności romskiej, reżimy polityczne, np. na Białorusi to tylko nieliczne przykłady. Ważne jest aby starć się znaleźć efektywne drogi łączenia historii i uczenia o niej, prawach człowieka oraz ich przestrzeganiu tak, aby przekazywane treści jak najefektywniej trafiały do potencjalnego odbiorcy. Posiadanie praw człowieka , ale równocześnie ich przestrzeganie jest warunkiem istnienia i życia każdej jednostki.

Andrzej Łuczak

Wysłany przez admin_zrp dnia 13-02-2014 o godz. 14:05:58 (799 odsłon)
(Czytaj więcej... | Wynik: 0)

 Rola romskiej prasy, radia i telewizji

News
Rola romskiej prasy, radia i telewizji w zachowaniu kultury, tożsamości i języka romskiego w krajach Europy Środkowej po roku 1989


Koniec rządów partii komunistycznych w Europie Środkowej, Wschodniej i Południowo – Wschodniej na przełomie lat 80 – tych i 90 – tych oznaczał rozpoczęcie wieloletniego okresu trudnych, aczkolwiek bezwzględnie koniecznych przemian politycznych, społecznych i gospodarczych. Swoboda działalności społeczno – politycznej stworzyła przed społeczeństwami Czechosłowacji, a od roku 1993 Czech i Słowacji oraz Polski i Węgier niespotykane w okresie powojennych możliwości w tym zakresie. Możliwości te ze swej zasady dostępne były również dla zamieszkujących te kraje mniejszości narodowych, etnicznych i językowych.

Niestety, przemiany w ramach transformacji oprócz rosnącego bezrobocia, wynikającego z restrukturyzacji gospodarki i rozwarstwienia społecznego oznaczały również reaktywację „uśpionych” w okresie komunizmu nastrojów nacjonalistycznych i ksenofobicznych. Nastroje te oraz ugrupowania za nimi stojące w połączeniu z rosnącymi różnicami społeczno – ekonomicznymi w sposób szczególny dotykały społeczności romskiej, szczególnie licznie zamieszkującej Czechy, Słowację oraz Węgry.

Obrany jednoznacznie przez rządy w Pradze, Warszawie, Bratysławie i w Budapeszcie euroatlantycki kierunek w polityce zagranicznej, którego zwieńczeniem było członkowstwo w Pakcie Półnoatlantyckim (NATO) oraz Unii Europejskiej w latach 1999 – 2004 wiązał się z podjęciem licznych zobowiązań w zakresie budowy demokratycznego państwa prawa oraz ochrony praw mniejszości zamieszkujących te kraje, jak np. „kryteria kopenhaskie” opracowane przez Brukselę w czerwcu 1993 r. Gwarancje dla przestrzegania praw mniejszości narodowych, etnicznych i językowych, ze szczególnym uwzględnieniem licznych i złożonych problemów mniejszości romskiej były obecne w trakcie całego procesu negocjacji członkowskich Czech, Polski, Słowacji i Węgier z Komisją Europejską w latach 1997 – 2003. W zakresie oceny stopnia realizacji w praktyce ochrony praw mniejszości UE stosowała szeroką gamę źródeł w postaci raportów przygotowanych przez organizacje pozarządowe, międzynarodowe instytucje finansowe, jednakże największe było znaczenie sugestii Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) oraz Rady Europy. To właśnie opracowana przez nią w 1993 r. Konwencja Ramowa o Ochronie Mniejszości Narodowych stała się głównym instrumentem oceny sytuacji mniejszości narodowych i etnicznych w krajach kandydackich przez Brukselę. Państwa Grupy Wyszehradzkiej przyjęły wspomniany dokument w 1995 r., a następnie wcieliły w życie odpowiednio 1 kwietnia 1998 r. (Czechy), 1 kwietnia 2001 r. (Polska) oraz 1 lutego 1998 r. (Słowacja i Węgry). Europejska Karta Języków Regionalnych i Mniejszościowych weszła tam w życie natomiast 1 marca 2007 r. (Czechy), 1 czerwca 2009 r. (Polska), 1 stycznia 2002 r. (Słowacja) oraz 1 marca 1998 r. (Węgry). Wszystkie 4 wymienione kraje zawarły język romski (Romani) wśród języków będących przedmiotem ochrony wynikającej z Europejskiej Karty Języków. Węgry dodatkowo zgłosiły dialekt romskiego Beasz, zbliżony do rumuńskiego, jako odrębny język wymagający wsparcia.

Mówiąc o statusie mniejszości romskiej w 4 omawianych państwach należy również pamiętać o ich krajowym ustawodawstwie dotyczącym mniejszości narodowych i etnicznych. Każdy z tych aktów prawnych (Czechy – ustawa o prawach członków mniejszości narodowych z 10 lipca 2001, Polska – ustawa o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym z 6 stycznia 2005 r., Słowacja – ustawa o stosowaniu języka mniejszości narodowych z 10 lipca 1999 r., Węgry – ustawa o prawach mniejszości narodowych i etnicznych z 7 lipca 1993 r. (zmodyfikowana w 2005 r.) wymieniał Romów jako jedną z mniejszości narodowych bądź etnicznych obecnych na terenie danego kraju od kilkuset lat, a tym samym również zasługującą na wsparcie dla jej kultury, języka oraz tożsamości.

W Czechach, kraju zamieszkanym przez liczącą około 150 tys. społeczność romską za sprawą wydawania czasopism oraz monografii, a także poprzez audycje radiowe i telewizyjne oraz strony internetowe realizowane jest w praktyce prawo mniejszości romskiej do rozpowszechniania i otrzymywania informacji w jej własnym języku. Mówiąc o romskiej prasie na terenie Republiki Czech należy koniecznie wymienić tytuł „Romano hangos”, który oferuje swym czytelnikom reportaże, wywiady oraz innego rodzaju artykuły na temat spraw związanych z Romami w języku czeskim. Redaktorem naczelnym pisma jest inż. Karel Holomek, zaś wydawcą Spolecenstvi Romu na Morave. Kolejne niezwykle ważne pismo wśród czeskich Romów to społeczno – kulturalny miesięcznik „Amaro Gendalos”. Zawiera ono reportaże, wywiady oraz innego rodzaju artykuły dotyczące mniejszości romskiej w tym kraju po czesku. W piśmie tym można ponadto znaleźć cykliczne komentarze oraz comiesięczne podsumowania wiadomości, a także rozdziały dotyczące romskiej historii oraz niektóre krótkie eseje napisane w języku romskim w dialekcie wschodniosłowackim. Redaktorem naczelnym gazety jest Jakub Polak, zaś wydawcą Stowarzyszenie Dżeno. Trzeci znaczący tytuł wśród mniejszości romskiej w Czechach to miesięcznik „Romano vodi” (Głos Romski), którego treść również zawiera reportaże, wywiady oraz innego rodzaju artykuły dotyczące spraw czeskiej społeczności romskiej. Szefem Redakcji jest tam Jarmila Balazova, a wydawcą pisma Stowarzyszenie Romea. Inne romskie czasopismo, tym razem przeznaczone dla dzieci romskich, ale nie tylko dla nich – „Kereka” ma za zadanie pomagać dzieciom romskim w lepszym poznaniu historii oraz kultury własnego narodu. Jednocześnie jego celem jest również zbliżanie dzieci czeskich do świata mniejszości romskiej. Większość artykułów w gazecie jest napisana po czesku, zaś opowiadania i bajki najczęściej po romsku. „Kereka” wydawana jest przez Demokratyczny Sojusz Romów w Republice Czech, a jej Redaktor naczelny to Jiri Pernicky. „Romano dżaniben” – ostatni z omawianych tytułów społeczności romskiej w Czechach, to ukazujące się nieprzerwanie od roku 1994 czasopismo poświęcone badaniom w zakresie problematyki tej społeczności, przeznaczone jest dla specjalistów. Oferuje im ono fragmenty oryginalnych dzieł literatury romskiej, a także ich interpretacje, przykłady różnych dialektów języka romskiego, słowa romskich piosenek, sylwetki romskich artystów, jak również recenzje i innego rodzaju artykuły poświęcone literaturze romskiej. Naczelnym Redaktorem czasopisma „Romano dżaniben” była swego czasu nieżyjąca już obecnie ekspertka w dziedzinie tematyki społeczności romskiej – Milena Hubschmannova.

Mówiąc o romskich mediach na terenie Czech należy koniecznie wspomnień o romskim serwisie informacyjnym Romea.cz, który publikuje informacje na temat wydarzeń w świecie romskim i jest obecnie najczęściej odwiedzanym w internecie romskim źródłem informacji w Czechach. Oprócz prezentowania wszelkich wydarzeń związanych ze społecznością romską, w przeciwieństwie do innych serwisów, jego zespół czyni starania by sami Romowie mieli możliwie największą przestrzeń do wypowiedzi na temat swych spraw. Dzięki dziennikarzom jako jednej z głównych grup docelowych, portal ma na celu umożliwienie przedstawicielom młodego pokolenia poznania Romów z innej perspektywy niż ta, która jest obecna w głównych czeskich mediach. Podstawowym celem serwisu jest właśnie zwiększanie wzajemnej świadomości wśród Czechów i wśród Romów, a tym samym poprawa relacji pomiędzy nimi. Portal Romea.cz działa od roku 2003 i jest każdego dnia odwiedzany średnio przez 2.500 osób. Częścią serwisu jest ponadto ROMEA TV – pierwsza romska stacja telewizyjna w Czechach. Portal nie posiada niestety stałego źródła finansowania i opiera się w głównej mierze na społecznej pracy swych pracowników. Za anglojęzyczną wersję strony odpowiada Gwendolyn Albert. W latach 2005 – 2006 serwis otrzymywał wsparcie z czeskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a ponadto realizował projekty finansowane przez Fundację Pamięć, Odpowiedzialność, Przyszłość (EVZ), a także przez praski oddział Instytutu Społeczeństwa Otwartego (OSI).

Społeczność romska w Czechach ma do dyspozycji na falach radiowych audycje oferowane przez publicznego nadawcę – Czeskie Radio w postaci programu „O Roma vakeren (Mówią Romowie), który obecny jest zarówno w paśmie ogólnokrajowym, jak i w paśmie regionalnych redakcji Czeskiego Radia. Przygotowanie oraz emisja audycja jest całości finansowana z budżetu Radia w ramach jego misji publicznej. Wieloletnią Szefową Sekcji Romskiej Czeskiego Radia była romska dziennikarka – Anna Polakova. Inna oferta skierowana do czeskich Romów w eterze, to internetowe romskie Radio Rota, które dostępne jest dla słuchaczy od 2002 r. dzięki wspomnianemu już wcześniej Stowarzyszeniu Dżeno. Treść tego radia prezentowana jest w 3 językach: romskim, czeskim oraz angielskim. Tematyka audycji w 60% obejmuje muzykę, w większości tradycyjną oraz współczesną muzykę romską, zaś pozostałe 40% czasu antenowego poświęcone jest reportażom, komentarzom dotyczącym bieżących wydarzeń oraz najbardziej aktualnym krótkim informacjom. Romskie media w Czechach wspierane są zarówno przez krajowe, jak i międzynarodowe podmioty (Ministerstwa – Spraw Wewnętrznych i Kultury, Fundacje „Pamięć, Odpowiedzialność, Przyszłość” (EVZ) oraz „Następna Strona”, Instytut Społeczeństwa Otwartego (OSI) – Oddziały w Pradze oraz w Budapeszcie, a także Fundusze „Know How” i PHARE), jednak podstawą ich działalności są wolontariusze narodowości romskiej oraz osoby spoza społeczności romskiej zaangażowane na rzecz jej praw.

Od początku swej suwerenności uzyskanej 1 stycznia 1993 r. wraz z rozpadem Czechosłowacji, Słowacja jako wielonarodowe państwo, gdzie udział mniejszości narodowych, etnicznych i językowych w ogólnej liczbie ludności wynosi 15% zmuszona była do nieustannego uwzględniania tego faktu w swej polityce wewnętrznej. W sposób szczególny dotyczyło to liczących po kilkaset tysięcy osób społeczności węgierskiej oraz romskiej. O ile w przypadku Węgrów można mówić zarówno o silnej reprezentacji społeczno – politycznej na szczeblu krajowym, jak i równie mocnym poparciu ze strony władz w Budapeszcie, to sytuacja słowackich Romów była powodem wielu napięć wewnątrzkrajowych oraz w stosunkach międzynarodowych Bratysławy na przestrzeni ostatnich 20 lat. W obliczu zapotrzebowania na informacje dotyczące społeczności romskiej dostarczane bezpośrednio przez nią samą, w roku 1999 powołany został do życia Romski Ośrodek Mediów (MECEM). W latach 2001 – 2002 dzięki środkom finansowym pozyskanym z Funduszu PHARE oraz Instytutu Społeczeństwa Otwartego OSI z siedzibą w Budapeszcie w ramach MECEM utworzona została Romska Agencja Prasowa (RPA), która realizowała i realizuje nadal cykliczne projekty mające na celu angażowanie do dziennikarstwa młodych Romów. Agencja zajmuje się produkcją filmów dokumentalnych o tematyce romskiej na użytek własny oraz innych nadawców, czego przykładem jest magazyn o tematyce narodowościowej dla Słowackiej Telewizji. Wśród fundatorów działalności Romskiego Ośrodka Mediów na przestrzeni lat 2002 – 2009 znalazły się m.in. instytucje Ministerstw Pracy i Polityki Społecznej oraz Kultury, a także Urząd Pełnomocnika Republiki Słowackiej do Spraw Społeczności Romskiej, wspomniany już Instytut Społeczeństwa Otwartego, a ponadto Ambasady Wielkiej Brytanii, Kanady, Niemiec i Holandii, Bank Światowy oraz Orange. Strona internetowa RPA dostępna jest w 3 wersjach językowych: słowackiej, romskiej i angielskiej. Oprócz bieżących informacji z życia Romów na Słowacji i w innych krajach Europy Środkowej i Południowo – Wschodniej witryna www.mecem.sk zawiera ponadto pełną treść romskiego programu „So vakares?”, a także odnośniki do stron Muzeum Kultury Romskiej w Brnie, serwisu iRoma.cz, Urzędu Pełnomocnika Rządu Republiki Słowackiej do Spraw Społeczności Romskiej, a także do Słownika Języka Romskiego oraz do audycji „Romski Przegląd Kulturalny” i „Romske slovo” w Radiu Patria. Mówiąc o Romskim Ośrodku Medialnym na Słowacji (MECEM) nie można pominąć prezentowanych na jego łamach bieżących artykułów i ogólnych informacji z zakresu romskiej kultury, języka oraz tradycji, historii i tożsamości tego narodu, dostępnych w zakładce romovia po słowacku i angielsku. Są tam ponadto odnośniki do romskich serwisów informacyjnych m.in. w Wielkiej Brytanii, Szwecji i Austrii oraz do Romskiego Radia Internetowego gipsy.sk.

Węgry - kraj z jedną z największych społeczności romskich na świecie, liczącą według różnych danych od 500 do 800 tysięcy osób od początku lat 90 – tych, a nawet od schyłku lat 80 – tych był środkowoeuropejskim liderem w zakresie urzeczywistniania praw mniejszości narodowych do ochrony i wsparcia dla ich kultury, języka i tożsamości. Największym beneficjentem tychże działania była właśnie społeczność romska jako najliczniejsza mniejszość w tym kraju. Wprawdzie nie rozwiązywało to wszystkich problemów zróżnicowanej wewnętrznie ludności romskiej na Węgrzech, albowiem wiele tych spraw należało i należy nadal do kompetencji szeroko rozumianej polityki społecznej. Fakt posiadania swych siedzib w Budapeszcie przez liczne międzynarodowe fundusze i organizacje działające na rzecz Romów sprawia jednak, że tematyka romska jest nieustannie obecna w agendzie politycznej Węgier. Działalność Romskiego Funduszu Edukacyjnego (REF), Europejskiego Centrum Praw Romów (ERRC), Dekady Integracji Romów 2005 – 2015, Instytutu Społeczeństwa Otwartego (    OSI) czy Romskiego Portalu Informacyjno – Kulturalnego i Fundacji Romedia w połączeniu z istnieniem Samorządów Mniejszości Romskiej sprawia, iż działalność społeczno – obywatelska Romów oraz zachowanie ich kultury, tożsamości bądź języka nie są zagrożone. Wśród tytułów romskiej prasy nad Dunajem należy koniecznie wymienić pismo – miesięcznik „Amaro Drom”, które ukazywało się nieprzerwanie w latach 1991 – 2010, zaś wśród aktualnych inicjatyw ponadnarodowy projekt „Życie Romów” (Romani Lives) z udziałem organizacji romskich: KEJA z Węgier, Instituto de Cultura Gitana z Hiszpanii, IG Kultur z Austrii oraz E – VIA Palco de Sombras z Portugalii. Ma on na celu ukazanie życia Romów w Europie XXI w. z punktu widzenia samych zainteresowanych, które często ma nic wspólnego z mitami i stereotypami wokół nich krążącymi poprzez wystawy historycznej i współczesnej fotografii oraz filmy dokumentalne i techniki awangardowe. Projekt ten otrzymał w roku 2013 dofinansowanie z Komisji Europejskiej w ramach Programu Kultura.

Polska jako kraj ze społecznością romską liczącą około 16 tysięcy według danych ze Spisu Powszechnego w czerwcu 2011, a jednocześnie najbardziej jednolity etnicznie kraj Europy Środkowej i jeden z najbardziej jednolitych w całej Europie również wspiera działalność romskich mediów. Najważniejsze media romskie w Polsce to gazety: „Rrom po Drom”, wydawana od roku 1991 do roku 2011 przez stowarzyszenie Centralna Rada Romów w Polsce z siedzibą w Białymstoku, kwartalnik „Dialog Pheniben” – pismo Stowarzyszenia Romów w Polsce z siedzibą w Oświęcimiu wydawane od roku 1995, „Romano Atmo” – wydawane jako dwumiesięcznik od 2006 r. przez Związek Romów Polskich z siedzibą w Szczecinku, a także „Kwartalnik Romski”, wydawany od roku 2010 przez Radomskie Stowarzyszenie „Romano Waśt” z siedzibą w Radomiu. Z uwagi na niewielką w porównaniu z pozostałymi 3 wymienionymi wcześniej krajami liczebność mniejszości romskiej w Polsce podstawowym źródłem dofinansowania wszelkich wydawnictw, jak również stowarzyszeń romskich są środki z budżetu państwa: Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, a od listopada 2011 r. Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, a także Ministerstwa Edukacji Narodowej i urzędów marszałkowskich oraz innych władz samorządowych. Rola krajowych i zagranicznych fundacji oraz instytucji rządowych odgrywała istotne znaczenie przed wejściem Polski do UE w 2004 r., a także przed rozpoczęciem realizacji „Programu na rzecz społeczności romskiej w Polsce 2004 – 2013” i wejściem w życie ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym z 6 stycznia 2005 r.

Audycje radiowe oraz programy telewizyjne o tematyce romskiej i skierowane do tej społeczności prezentowane są przede wszystkim w Telewizji Polskiej SA oraz Polskim Radiu, co wynika z ich misji nadawcy publicznego. Obecne one są na pasmach regionalnych (Radio Opole, Radio Koszalin, TVP Białystok, TVP Kraków) i prezentowane są częściowo po polsku i po romsku. Dotyczy to również wspomnianej prasy romskiej oraz ukazującego się od 2008 r. rocznika „Studia Romologica”, zawierającego artykuły i recenzje naukowe o tematyce romskiej, które zawierają swe streszczenia w języku romskim i angielskim.

Istnienie mediów romskich jest bezwzględnie niezbędne dla zachowania romskiej kultury, tożsamości i języka. Romscy dziennikarze i redaktorzy najlepiej znają swą społeczność i najdokładniej potrafią ją opisać z punktu widzenia jej członków. Podobnie, jak stowarzyszenia romskie to właśnie one mają dostęp do najbardziej rzetelnej wiedzy z zakresu tej tematyki, a tym samym są jej najwiarygodniejszymi źródłami. Tak samo jak działacze organizacji pełnią rolę swego rodzaju przewodników swych pobratymców i działają na rzecz zbliżenia obu społeczności poprzez obustronne poznawanie się. W mediach romskich nie ma miejsca na bezpodstawne uogólnienia, jest natomiast podejście wyjaśniające i refleksyjne. Mówiąc o języku romskim prezentowanym przez te media należy jednoznacznie podkreślić, iż nie ma lepszych i gorszych, ani ważniejszych i mniej ważnych dialektów jeżeli znajdują one swych odbiorców. Należy się wyłącznie cieszyć, że praca tych podmiotów cieszy się zainteresowaniem ze stron grup docelowych, a główne ich zadania, czyli relacjonowanie informacji o Romach dla Romów i społeczeństw krajów zamieszkania połączone z podtrzymywaniem romskości są należycie realizowane.

Mateusz Babicki

Wysłany przez admin_zrp dnia 07-02-2014 o godz. 08:42:51 (1801 odsłon)
(Czytaj więcej... | Wynik: 0)

 Nie chcą Romów – zniszczyli kontenery

News
Kiedy w prasie pojawiły się informacje o przeniesieniu Romów z koczowiska przy ul. Kamieńskiego do blaszanych kontenerów na wrocławskim Tarnogaju, mieszkańcy sprzeciwili się przesiedleniu Romów na ich osiedle – informuje TVN 24. Zorganizowali akcję protestacyjną, w ramach której zbierają podpisy, organizują zebrania i rozwieszają plakaty informacyjne. Przewodniczący rady osiedla Krzysztof Suty tłumaczy, że osiem lat temu Romowie już tam mieszkali i nie potrafili się dostosować ze względu na swoją odmienną kulturę. W kontenerach planowo mieli zamieszkać tylko mężczyźni. Mieliby tam dostęp do prądu i mogliby korzystać z wody w pobliskim schronisku im. Brata Alberta. Kobiety miały z kolei zamieszkać w zakonie bonifratrów we Wrocławiu.

Urzędnicy tłumaczą, że  kontenery przeznaczone są dla wszystkich bezdomnych, nie tylko dla Romów. Osiedle Tarnogaj w ich opinii nie jest ostatecznym miejscem dla Romów z koczowiska. Takiego samego zdania są władze schroniska.  Jednak w innych wypowiedziach Anna Bytońska z prasowego biura UM Wrocław twierdzi, że baza miejsc noclegowych została poszerzona z myślą o Romach.

18 stycznia przed godziną 22 grupa młodych ludzi zniszczyła baraki na Tarnogaju, wykrzykując przy tym, że „zrobią porządek z Romami”. Policja zatrzymała 9 osób podejrzanych o ten czyn, są to osoby w wieku 14-18 lat. Nieletni zostali przekazani prawnym opiekunom, a pełnoletni doprowadzeni do prokuratury. Przewodniczący rady osiedla, na którym stoją kontenery ostrzega, że sytuacja jeszcze się pogorszy, bo wrocławianie nie chcą Romów u siebie.

Źródło: niedziela.pl, tvn24.pl, tvn24.pl

Wysłany przez admin_zrp dnia 31-01-2014 o godz. 15:49:47 (855 odsłon)
(Czytaj więcej... | Wynik: 0)

1060 newsów (106 stron, 10 na stronie)
[ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 | 101 | 102 | 103 | 104 | 105 | 106 ]

     Stypendia

     Wsparcie

     Ogłoszenie IPN

     Monitoring

     Raport




W latach 2007-2013 strona ZRP 
była realizowana dzięki dotacji przyznanej przez Ministra Administracji i Cyfryzacji
w ramach realizacji Programu na rzecz społeczności romskiej w Polsce






Związek Romów Polskich
       www.romowie.com

Pierwszy romski portal w Polsce oparty o PHPNuke.
All logos and trademarks in this site are property of their respective owner. The comments are property of their posters, all the rest © 2006 by: Webmaster and Admin_ZRP.

PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Tworzenie strony: 0.19 sekund